10 oktober 2004. Al uren klaarwakker. De zenuwen razen door mijn lijf en mijn knieën knikken terwijl ik door de tunnel fiets. Ik zal te vroeg zijn. Mijn maag doet raar. Niet omdat ik te veel koffie heb gedronken (of toch?), maar van opwinding. Dit is de eerste dag als leider bij de zeescouts!
Als ik aankom op de basis is het er nog verdacht rustig. Uiteraard ben ik eerst. Ik tuur door het raam naar het lokaal. Mijn lokaal. De tafels en stoelen hebben speelse kleuren, er is een zeehond op de muur geschilderd en ook op de blauwe kast. Er zijn ook pluche zeehonden, mét uniformpet en das!
Even later arriveert mijn medeleiding. Bart (Seavitch) overloopt de dagplanning. Kim (Jaagtand) en Ellen (Matkah) hebben de spelvoorbereiding bij. De eerste zeehonden komen toe, nieuwsgierig en meteen aanhankelijk. Nog geen tien minuten later kan ik niet meer geloven dat het ooit stil was.
Seavitch roept klokslag 9 uur deze dolle bende tot orde. Ongelooflijk, maar de kleine chaoten doen meteen wat er gevraagd wordt. Bij het aantreden word ik voorgesteld als Limmershin, waarbij ik waarschijnlijk even hard glunder als de 16 paar oogjes die me aankijken. Jep, ik ben zeehondenleider bij de 13e Sint-Joris Zeescouts, en heb er enorm veel zin in!